امیرالمؤمنین علی (علیه السلام)

با مراجعه و مطالعه در منابع اصیل شیعه و سنّی، درمی یابیم که حتّی دشمنان امام علی (ع) در مواضع متعدد، در مورد حقانیت امام علی (ع) سخن ها گفته اند.

تحلیل چهار خطبه‌ی مذکور از نهج البلاغه، تصویری گویا از گروه های مورد نکوهش و لعن امام علی (ع) را ارائه می دهد. فقدان فضائل انسانی و بی اعتنایی به ارزش های الهی در خطبه 129، تکبر و تعصب بنیان افکن در خطبه قاصعه (192)،  نفاق و بی ادبی در برابر حق در خطبه 19 و گستاخی و تهدید در برابر حق در خطبه 135 همگی نشانگر صفاتی هستند که موجب دوری از رحمت الهی و انحطاط فرد و جامعه می‌شوند.

این آموزه ها، هشداری برای تمام اعصار است تا با شناخت این ویژگی های مذموم، از آن‌ها اجتناب ورزیده و با تکیه بر فضائل اخلاقی، تواضع و حق طلبی، زمینه های سعادت و رستگاری را فراهم آورند. بی تردید، عمل به این رهنمودهای علوی، راهگشای جوامع در دستیابی به عدالت، وحدت و پیشرفت خواهد بود.