امام علی (ع) در نامه ای به کارگزاران خود تأکید می کنند که نماز را در وقت فضیلت آن به جا آورید. ایشان می فرمایند که نماز ظهر باید پس از زوال خورشید و تا زمانی که سایه به اندازه خوابگاه یک بز برسد، اقامه شود. همچنین، برای نماز عصر، باید در زمانی که خورشید هنوز درخشنده است و می توان دو فرسخ راه را پیمود، اقدام کرد و این تأکید بر رعایت اوقات نماز نشان دهنده اهمیت توجه به شرایط و حال نمازگزاران است تا از فتنه و زحمت برای دیگران جلوگیری شود.