این حکمت، تأکیدی بر اهمیت و جایگاه ذات آدمی در کنار انجام اعمال نیک و دوری از اعمال شرّ است زیرا براساس سخن حکمت آمیز امام علی (ع)، ارزش انسان نیکوکار فراتر از اعمال نیکش است و ذات ناپسند بدکار، حتی از بدترین کردارهایش نیز پست تر است.