طلحه و زبیر

از فنون تاثیر گذار در سخنرانی، رعایت درک و فهم مخاطب است. امام علی (ع) اندکی متفاوت تر از دیگر سخنرانان و در حد لزوم از این فن بهره جسته اند.

نبودن حدیث غدیر در نهج البلاغه هرگز بدان معنا نیست که امام (ع) به آن احتجاج نکرده یا شریف رضی درباره صدور آن شک و تردیدی روا داشته است

عناصر دیگری که در سخنرانی های امام علی (ع) رعایت شده است، شرایط زمان و مکان است. زمان و مکان ایراد خطبه باید متناسب با خطبه و مخاطب باشد.