رویَ عَنْ نَوْفِ البَکَالی قَالَ: خَطَبَنَا بِهذِهِ الخُطْبَةِ أَمِیرُالمُؤْمِنِینَ عَلِیٌّ (علیه السلام) بِالکُوفَةِ، وَ هُوَ قَائِمٌ عَلَى حِجَارَةٍ، نَصَبَها لَهُ جَعْدَةُ بْنُ هُبَیْرَةَ المَخْزُومِیُّ، وَ عَلَیْهِ مِدْرَعَةٌ مِنْ صُوفٍ وَ حَمائِلُ سَیْفِهِ لِیْفٌ، وَفی رِجْلَیْهِ نَعْلَانِ مِن لِیْفٍ، وَ کأَنَّ جَبِیْنَهُ ثفِنَةُ بَعِیرٍ. فَقَالَ (علیه السلام):
از نوف بکّالى» نقل شده که امیرمؤمنان على (علیه السلام) در کوفه روى قطعه اى سنگ، که «جعدة بن هبیره مخزومى» نصب کرده بود ایستاد در حالى که پیراهنى خشن از پشم بر تن داشت و شمشیرش را با بندى از لیف خرما حمایل کرده بود و در پاهایش کفشى از لیف خرما بود و پیشانى اش براثر سجده، پینه بسته بود، و این خطبه را ایراد کرد.
