بعضى از ایمان ها ثابت و استوار در دل هاست و بعضى دیگر ناپایدار و عاریتى در میان قلب ها و سینه ها، تا سرآمدى معلوم، هر گاه خواستید از کسى بیزارى جویید مهلت دهید تا زمان مرگش فرارسد که آن هنگام (اگر از گناهانش توبه نکرد و تزلزل پیدا کرد) زمان بیزارى جستن است.

هجرت بر همان وضع نخستین خود باقى است! خداوند به کسانى که در روى زمین زندگى مى کنند، خواه ایمانشان را پنهان سازند یا آشکار، نیازى ندارد (و اگر دستور به هجرت داده به مصلحت اهل ایمان است که بتوانند در برابر دشمن قوى شوند). و نام هجرت، درباره کسى اطلاق نمى شود مگر این که حجّت خدا را بر روى زمین، بشناسد.
آن ها که حجت خدا را بشناسند و به او ایمان آورند مهاجرند (هر چند ظاهرآ سفرى نکرده باشند)
و نام مستضعف بر کسى که حجت به او رسیده و گوشش آن را شنیده و قلبش آن را حفظ کرده نهاده نمى شود.

(بدانید) شناخت موقعیت ما کارى است بس دشوار که جز بنده مؤمنى که خداوند قلبش را به وسیله ایمان آزموده است آن را پذیرا نمى شود و احادیث ما را جز سینه ها و افکار امین و عقل هاى و زین درک نمى کنند.

اى مردم! از من سؤال کنید پیش از آن که مرا از دست بدهید، زیرا من به راه هاى آسمان از راه هاى زمین آشناترم!
(آرى بپرسید) پیش از آن که فتنه و فساد، سرزمین شما را همچون شتر لجام گسیخته لگدمال کند (و سایه شوم خود را همه جا بگستراند) و عقل هاى مردم را برباید.