در حکمت شریف 260 نهج البلاغه اشاره به شخصی می شود که امیر و یعسوب دین است. در ادامه به ویژگی ها و اقداماتی که یعسوب الدین انجام می دهد، اشاره می شود. متن کامل تر این روایت در کتاب الغیبة شیخ طوسی ذکر شده است.