در  این حکمت از حکمت های نهج البلاغه به ویژگی های دنیا و دنیا دوستان اشاره شده است. کسانی که چشم به زیبایی های دنیا دوخته اند، از دیدن حقایق محروم می شوند و قلب خود را پر از سیاهی ها می کنند در حالی که مومن باید از دنیا دل بکند و با چشم عبرت به آن بنگرد.