وَ رُوِيَ أَنَّهُ ذُكِرَ عِنْدَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فِی أَيَّامِهِ حَلْيُ الْكَعْبَةِ وَ كَثْرَتُهُ فَقَالَ قَوْمٌ: لَوْ أَخَذْتَهُ فَجَهَّزْتَ بِهِ جُيُوشَ الْمُسْلِمِینَ كَانَ أَعْظَمَ لِلْأَجْرِ وَ مَا تَصْنَعُ الْكَعْبَةُ بِالْحَلْيِ؟ فَهَمَّ عُمَرُ بِذَلِكَ وَ سَأَلَ عَنْهُ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فَقَالَ:
نقل شده كه در زمان خلافت عمر ابن خطّاب نزد او سخن در باره زیور كعبه (خانه خدا در مكّه معظّمه) و بسیارى آن به میان آمد گروهى گفتند: اگر آنرا برداشته صرف سپاه مسلمانان كنى ثواب و پاداشش بیشتر است و كعبه زیور مى خواهد چه كند ؟عمر تصمیم گرفت بر دارد، و در باره آن از امیر المؤمنین علیه السّلام پرسید، آن حضرت (در باره تصرّف نكردن در زیور كعبه) فرمود:
