صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و شصت و چهارم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لَوْ قَدِ اسْتَوَتْ قَدَمَايَ مِنْ هَذِهِ الْمَدَاحِضِ لَغَيَّرْتُ أَشْيَاءَ .
اگر پاهاى من در این لغزشگاهها استوار ماند (خلافتم پابرجا گشته و از جنگهاى داخلى آسوده شوم) چیزهائى را تغییر مى دهم (بدعتهاى مخالفین را از بین برده احكام را طبق دستور رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله اجراء مى نمایم.
