حکمت دویست و شصت و پنجم

فراز

متن عربی

متن فارسی

حکمت دویست و شصت و پنجم

امام علیه السّلام (در اینكه باید بآنچه مقدّر شده ساخت) فرموده است :

فراز

متن عربی

متن فارسی

اعْلَمُوا عِلْماً يَقِیناً أَنَّ اللَّهَ لَمْ يَجْعَلْ لِلْعَبْدِ وَ إِنْ عَظُمَتْ حِیلَتُهُ وَ اشْتَدَّتْ طَلِبَتُهُ وَ قَوِيَتْ مَكِیدَتُهُ أَكْثَرَ مِمَّا سُمِّيَ لَهُ فِی الذِّكْرِ الْحَكِیمِ

با یقین و باور بدانید كه خدا قرار نداده براى بنده- اگر چه بسیار چاره جو و سخت كوشا و در مكر و فریب توانا باشد- بیشتر از آنچه در علم الهى براى او مقدّر و نامزد گشته است،

وَ لَمْ يَحُلْ بَيْنَ الْعَبْدِ فِی ضَعْفِهِ وَ قِلَّةِ حِیلَتِهِ وَ بَيْنَ أَنْ يَبْلُغَ مَا سُمِّيَ لَهُ فِی الذِّكْرِ الْحَكِیمِ

و جلوگیر نشده است بین بنده- كه ناتوان و كم چاره بوده- و بین اینكه برسد باو آنچه در علم الهىّ براى او مقدّر و نامزد شده است

وَ الْعَارِفُ لِهَذَا الْعَامِلُ بِهِ أَعْظَمُ النَّاسِ رَاحَةً فِی مَنْفَعَةٍ وَ التَّارِكُ لَهُ الشَّاكُّ فِیهِ أَعْظَمُ النَّاسِ شُغْلًا فِی مَضَرَّةٍ

و شناساى باین راز و بكار برنده آن از جهت آسودگى در سود (دنیا و آخرت) برترین مردمان است، و چشم پوشنده و شكّ كننده در آن از جهت گرفتارى در زیان برترین مردمان است،

وَ رُبَّ مُنْعَمٍ عَلَيْهِ مُسْتَدْرَجٌ بِالنُّعْمَى

و بسا بنعمت رسیده اى كه بسبب نعمت كم كم بعذاب و كیفر نزدیك گشته،

وَ رُبَّ مُبْتَلًى مَصْنُوعٌ لَهُ بِالْبَلْوَى

و بسا گرفتارى كه بر اثر گرفتارى احسان و نیكوئى باو شده است،

فَزِدْ أَيُّهَا الْمُسْتَمِعُ فِی شُكْرِكَ وَ قَصِّرْ مِنْ عَجَلَتِكَ وَ قِفْ عِنْدَ مُنْتَهَى رِزْقِكَ .

پس اى شنونده (این گفتار) بسیار سپاسگزارم و كم بشتاب و به رسیده از روزى بایست و تن برضاء بده (كه كس را بیشتر از آنچه باید باو برسد ندهند. و این مطلب منافات با امر و دستور بدعاء و سعى و كوشش در طلب رزق ندارد، زیرا دعاء و سعى در بدست آوردن روزى گاهى سبب وجود روزى بیش از آنچه مقدّر گشته میشود).