نهج البلاغه ترجمه استاد مکارم شیرازی

نامه بیست و پنجم

کَانَ یَکْتُبُها لِمَنْ یَسْتَعْمِلُهُ عَلَى الصَّدَقَاتِ

وصایا و سفارش هاى امام (علیه السلام) براى مأموران جمع آورى زکات

نامه بیست و ششم

إلَى بَعْضِ عُمَّالِهِ وَ قَدْ بَعَثَهُ عَلَى الصَّدَقَةِ

به یکی از مأموران گرد آوری زکات

نامه بیست و هفتم

إِلَى مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی بَکْرِ رضی الله عنه حِیْنَ قَلَّدَهُ مِصْرَ

به محمد بن ابى بکر ـ رضى الله عنه ـ هنگامى که او را به فرماندارى مصر منصوب کرد

نامه بیست و هشتم

إلَى مُعَاوِیَةَ جَوَاباً

در پاسخ معاویه

نامه بیست و نهم

إِلَى أَهْلِ البَصْرَةِ

به اهل بصره

نامه سی ام

إِلَى مُعَاوِیَةَ

به معاویه

نامه سی و یکم

لِلْحَسَنِ بْنِ عَلِیَّ علیهما؟، کَتَبَها إِلَیْهِ «بِحَاضِرِینَ» عِنْدَ انْصِرَافِهِ مِنْ صِفِّینَ

از وصایا وسفارش هاى امام (علیه السلام) به امام حسن مجتبى (علیه السلام) زمانى که در سرزمین حاضرین (نزدیک شام) بود

نامه سی و دوم

إِلَى مُعَاوِیَةَ

به معاویه

نامه سی و سوم

إِلَى قُثَمِ بْنِ العَبّاسِ وَ هُوَ عَامِلُهُ عَلَى مَکَّةَ

به قثم بن عباس، فرماندار و نماینده آن حضرت در شهر مکّه

نامه سی و چهارم

إِلَى مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی بَکْرٍ لَمَّا بَلَغَهُ تَوَجُّدُهُ مِنْ عَزْلِهِ بِالْأَشْتَرِ عَنْ مِصْرَ ثُمًّ تُوفَّیَ الْأَشْتَرُ فِی تَوَجُّهِهِ إلَى هُنَاکَ قَبْلَ وُصُولِهِ إلَیْهَا:

به محمد بن ابى بکر هنگامى که به سبب عزلش از فرماندارى مصر و قرار دادن مالک اشتر به جاى او ناراحت شده بود، هرچند سرانجام اشتر در بین راه پیش از رسیدن به حکومت مصر (بر اثر سم معاویه) دیده از جهان فرو بست

نامه سی و پنجم

إِلَى عَبْدِ اللّه بْنِ العَبَّاسِ، بَعْدَ مَقْتَلِ مُحَمَّدِ بْنِ أبِی بَکْرٍ

به عبدالله بن عباس بعد از شهادت محمد بن ابى بکر

نامه سی و ششم

إِلَى أَخِیهِ عَقِیلِ بْنِ أبِی طَالِبٍ فِی ذِکْرِ جَیْشٍ أَنْفَذَهُ إلَى بَعْضِ الْأَعْدَاءِ وَ هُوَ جَوَابُ کِتَابٍ کَتَبَهُ إِلَیْهِ عَقِیلُ

به برادرش عقیل بن ابى طالب به عنوان پاسخ درباره لشکرى که به سوى بعضى از دشمنان گسیل داشت

برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.