به یقین پراکندگى شما (از اطراف من) و دشمنى و پیمان شکنى شما (در آستانه جنگ جمل) چیزى نبود که شما از آن آگاه نباشید؛ ولى من مجرمان شما را عفو کردم و شمشیر را از فراریان برداشتم
و کسانى را که به جانب من آمدند پذیرفتم (و از تقصیرشان گذشتم). حال اگر افکار مهلک و آراى ضعیف و منحرف از مسیر حق، شما را به ستیزه جویى و مخالفت با من بکشاند من همان مرد دیروزم. سپاهم را آماده ساخته ام و اسب ها را زین کرده و جهاز بر شتران گذاشته ام و اگر مرا مجبور به حرکت به سوى خود کنید حمله اى به شما بیاورم که جنگ جمل در برابر آن بسیار کوچک باشد. در عین حال از فضل و برترى مطیعان شما آگاهم و حق ناصحان را به خوبى مى شناسم و هرگز به دلیل وجود متهمى، شخص بى گناه را کیفر نمى دهم و وفادار را به خاطر پیمان شکن مجازات نمى کنم.