نهج البلاغه ترجمه استاد فیض الاسلام

امام علیه السّلام (در سرزنش كسیكه كار را بموقع انجام ندهد) فرموده است :

 امام علیه السّلام (در باره دل نبستن به خوشحالى) فرموده است :

از امام علیه السّلام از (چگونگى) قضاء و قدر پرسیدند پس آن حضرت (اندیشه در آنرا نهى كرد) فرمود

امام علیه السّلام (در زیان نافرمانى) فرموده است :

امام علیه السّلام (در ترغیب به خوهاى نیكو) فرموده است :

امام علیه السّلام (در ترك معصیت) فرموده است :

امام علیه السّلام هنگامیكه اشعث ابن قیس (یكى از منافقین اصحاب و یاران خود) را از مردن فرزندش تسلیت مى داد و بصبر و شكیبائى ترغیب مى نمود (در باره بیتابى نكردن) فرمود:

امام علیه السّلام بر سر قبر رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله ساعتى كه آن حضرت را بخاك سپردند (در عظمت وفات آن بزرگوار) فرموده است :

امام علیه السّلام (در زیان همنشینى با احمق) فرموده است :

از امام علیه السّلام مسافت و دورى میان مشرق و مغرب را پرسیدند، پس آن حضرت (در تعیین مسافت بین آنها) فرموده است:

امام علیه السّلام (در باره دوست و دشمن) فرموده است :

امام علیه السّلام به مردى كه دید او را براى زیان رساندن به دشمنش در كارى مى كوشد كه بخود زیان مى رساند (در نكوهش زیان رساندن) فرمود