صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و هشتادم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
إِذَا أَرْذَلَ اللَّهُ عَبْداً حَظَرَ عَلَيْهِ الْعِلْمَ .
هر گاه خداوند بنده اى را (بر اثر گناه) پست گرداند علم و دانش را بر او منع كند (او را توفیق ندهد تا از علم دین و احكام الهىّ كه موجب سعادت و نیكبختى است بهره مند گردد، این فرمایش دلیل است بر اینكه نادانى بدترین بیچارگى ها است).