صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و هفتاد و هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
كُلُّ مُعَاجَلٍ يَسْأَلُ الْأَنْظَارَ وَ كُلُّ مُؤَجَّلٍ يَتَعَلَّلُ بِالتَّسْوِیفِ .
با هر كه تعجیل و شتاب نمایند (مرگش زود برسد) مهلت مى خواهد (كه عبادت و بندگى كند) و هر كس را مهلت دهند و زود نخواهند (عمرش دراز باشد) با تأخیر افتادن (كه وقت دارم و در آینده انجام مى دهم) بهانه جوید (كار امروز به فردا اندازد).
