شكیبائى نیكو است مگر از (جدائى) تو و بیتابى زشت است مگر بر (مرگ) تو (زیرا آن حضرت اصل دین و پیشواى آن بود پس بیتابى در مصیبت او زشت نیست چون این بیتابى مستلزم آنست كه همیشه از خوها و روش آن بزرگوار یاد شود و شكیبائى در آن نیكو نمى باشد چون مستلزم بیخبرى از آن است)

و اندوهى كه بسبب (وفات) تو رسیده بزرگ است، و اندوه پیش از تو و پس از تو (نسبت به اندوه به حضرتت) آسان و كوچك است.