نهج البلاغه

روایت شده كه دو مرد را نزد امام علیه السّلام آوردند كه از مال خدا (بیت المال) دزدى كرده بودند یكى از آنها بنده و غلام و مال بیت المال بود، و دیگرى غلام یكى از مردم، پس آن حضرت (در باره اینكه چه كسیرا كه از بیت المال دزدى كند باید دست برید) فرمود:

امام علیه السّلام (در باره گرفتاریهاى خود) فرموده است :

امام علیه السّلام (در اینكه باید بآنچه مقدّر شده ساخت) فرموده است :

 امام علیه السّلام (در ترغیب به عبادت) فرموده است :

امام علیه السّلام (در دورى از آز و آرزو) فرموده است :

امام علیه السّلام (در خوش ظاهرى و بدى باطن) فرموده است :

امام علیه السّلام (در اخبار بظهور حضرت صاحب الزّمان) فرموده است :

امام علیه السّلام (در ستودن پشتكار داشتن) فرموده است :

امام علیه السّلام (در ترغیب بواجبات) فرموده است :

امام علیه السّلام (در ترغیب بطاعت) فرموده است :

امام علیه السّلام (در پیروى از عقل) فرموده است :

امام علیه السّلام (در پیروى از پند و اندرز) فرموده است :