صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و هفتادم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
قَلِیلٌ تَدُومُ عَلَيْهِ أَرْجَى مِنْ كَثِیرٍ مَمْلُولٍ مِنْهُ .
-اندك كارى كه بآن ادامه دهى امید (سود) بآن بیشتر است از كار بسیارى كه از آن ملول و خسته گردى (كه بر اثر تركش نمائى).
