نهج البلاغه ترجمه استاد محمد تقی جعفری

خطبه اي است از آن حضرت (علیه السلام): اين خطبه را در آن هنگام فرموده است که اخبار پي درپي به آن حضرت رسيده بود که ياران معاويه بر شهرها مسلط شده اند و دو والي از طرف آن حضرت در يمن (محل ماموريت خود را ترک کرده) و نزد اميرالمومنين آمده بودند. اين دو والي (عبدالله بن عباس) و (سعيد بن نمران) بودند. (ترک محل ماموريت اين دو نفر) هنگامي بود که (بسر بن ارطاه) بر آنان پيروزشده بود. اميرالمومنين در حالي که از سنگيني کردن يارانش از جهاد و مخالفتبا راي آن بزرگوار، سخت دلتنگ بود، به منبر رفته فرمود:

خطبه اي است از آن حضرت (علیه السلام): در اين خطبه عرب را پيش از بعثت پيامبر اکرم (صلي الله عليه و آله )توصيف مي کند، سپس حال خود را پس از بيعت با او بيان مي نمايد.

خطبه اي است از آن حضرت (علیه السلام): اين خطبه را هنگامي که خبر هجوم لشکريان معاويه به انبار به او رسيد، و مردم از اين خبر تحريک نشده بودند، براي تحريک مردم فرموده است. در اين خطبه فضيلت جهاد را متذکر مي شود و مردم را تحريک و دانش جنگي خود را مطرح مي نمايد. و نتايج ناگوار سستي در جهاد را به گردن آن مردم مي اندازد.

خطبه اي است از آن حضرت (علیه السلام): اين سخنان فصلي از خطبه اي است که با اين جمله آغاز مي شود: ستايش خداي را که ياس بر رحمتش راه ندارد در اين خطبه يازده هشدار وجود دارد .

خطبه اي است از آن حضرت (علیه السلام): اين خطبه را پس از داستان حکمين (ابوموسي اشعري و عمروبن عاص) پس از آنکه ضحاک بن قيس (از پيروان معاويه) به کاروان حج تاخت و آن را غارت نمود، ايراد نموده است و در اين خطبه به آنچه که در اطراف قلمرو زمامداري اميرالمومنين روي مي داد، اشاره نموده و پيراون خود را براي ايجاد نظم و اصلاح آنها تحريک فرموده است:

خطبه اي است از آن حضرت (علیه السلام): در معناي قتل عثمان در اين سخن حکم بر له و عليه عثمان فرموده و مردم را در کاري که کردند محکوم نموده و برائت ذمه خود را از خون عثمان بيان مي دارد:

خطبه اي است از آن حضرت (علیه السلام): هنگامي که عبدالله بن عباس را به نزد زبير فرستاد تا او را به اطاعتي که پيش از جنگ جمل با اميرالمومنين داشت، برگرداند.

خطبه اي است از آن حضرت (علیه السلام): اميرالمومنين (علیه السلام) در اين خطبه شيوع جور و جفا در زمان خود را توصيف مي کند و مردم را بر پنج گروه تقسيم مي نمايد و سپس مردم را به اعراض از دنياپرستي توصيه مي کند.

خطبه اي است از آن حضرت (علیه السلام): در موقعي که براي پيکار با اهل بصره بيرون مي رفت .در اين خطبه حکمت برانگيخته شدن پيامبران را بيان فرموده سپس فضيلت خود را يادآور مي شود و کساني را که بر او طغيان کرده اند، توبيخ مي نمايد.

خطبه ای است از آن حضرت (علیه السلام) این خطبه را پس از فراغت از غائله خوارج در تحریک و بسیج نمودن مردم برای نبرد با اهل شام ایراد فرموده است. در این خطبه اظهار انزجار از مردم نموده و آن را برای پیش گرفتن راه درستی و رستگاری پند می دهد.

خطبه اي است از آن حضرت (علیه السلام): اين خطبه را اميرالمومنين (علیه السلام) پس از داستان حکميت و رسيدن نتيجه کار دو حکم به او، فرموده است و در اين خطبه خدا را در برابر آزمايشي که مي کند، سپاسگذاري نموده و سبب ابتلاء را بيان مي فرمايد:

خطبه ‏ايست از آن حضرت در تهديد اهل نهروان