عبدالله بن عباس رضي الله عنه مي گويد: در ذي قار وارد شدم به اميرالمومنين (علیه السلام) در حالي که کفشش را وصله مي کرد. به من فرمود ارزش اين کفش چيست؟ گفتم:ارزشي ندارد. فرمود:سوگند به خدا، اين کفش در نزد من محبوبتر از زمامداري بر شما است، مگر اينکه حقي را برپا دارم يا باطلي را از بين ببرم سپس بيرون آمد و خطبه اي براي مردم خواند.

و فرمود: خداوند متعال محمد (علیه السلام) را بر مردم مبعوث نمود در حالي که هيچ کسي از نژاد عرب کتابي نمي خواند و ادعاي پيامبري نمي کرد پيامبر اکرم (صلي الله عليه و آله )مردم را (به سوي حيات پاکيزه) سوق داد تا اين که آنان را در موقعيت اصلي خودشان (اسلام) مستقر ساخت. آنان را به زندگي نجات بخش رسانيد، تا اين که کجي ها و ضعف آنان را مبدل به قدرت و استقامت نمود و احوال و اوضاع آنان را که متزلزل بود، محکم و قابل اطمينان ساخت.

سوگند به خدا، من در انبوه جمعي بودم که به لشگريان کفر هجوم برديم تا اين که همه آنان مغلوب شدند و پشت گرداندند. من ناتوان نشده ام و ترسي ندارم و اين مسيري که امروز پيش گرفته ام، مانند همان مسيري است که براي پيروزي اسلام پيش گرفته بودم. قطعا باطل را مي شکافم و حق را از پهلوي آن بيرون مي آورم.

قريش از من چه مي خواهد؟ سوگند به خدا، در آن هنگام که قريش در کفر غوطه ور بودند، با آنان به پيکار برخاستم و امروز هم که منحرف شده و فساد به راه انداخته اند، باز با آنان پيکار خواهم کرد. من همان شخصي هستم که ديروز رويارويشان بودم، و امروز هم در برابرشان ايستاده ام سوگند به خدا، قريش هيچ تنفري و عامل انتقامي از ما ندارد مگر اينکه خداوند ما را بر آنان برگزيده است و ما آنان را در ميان خود راه داديم. مثل قريش چنان است که شاعر گذشته گفته است: سوگند به زندگي ام، طول زندگي تو آشاميدن شير خالص در صبحگاه بود و خوراک تو، پوست کنده شده معيوبي بود که با کره مخلوط مي کردي و ما بوديم که اعتلا بر تو بخشيديم در حالي که مقامي نداشتي و ارتفاعات کوه و اراضي را به پيرامون تو کشيديم.