وَ رَوَى ابْنُ جَرِیرٍ الطَّبَرِيُّ فِی تَارِیخِهِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِی لَيْلَى الْفَقِیهِ وَ كَانَ مِمَّنْ خَرَجَ لِقِتَالِ الْحَجَّاجِ مَعَ ابْنِ الْأَشْعَثِ أَنَّهُ قَالَ فِیمَا كَانَ يَحُضُّ بِهِ النَّاسَ عَلَى الْجِهَادِ إِنِّی سَمِعْتُ عَلِيّاً رَفَعَ اللَّهُ دَرَجَتَهُ فِی الصَّالِحِینَ وَ أَثَابَهُ ثَوَابَ الشُّهَدَاءِ وَ الصِّدِّیقِینَ يَقُولُ يَوْمَ لَقِینَا أَهْلَ الشَّامِ
ابن جریر طبرىّ در تاریخ خود روایت كرده از عبد الرّحمن ابن ابى لیلى فقیه (از نیكان اصحاب امام علیه السّلام) و او از كسانى بود كه براى جنگ حجّاج با ابن اشعث خروج كرده بودند- كه او در جمله سخنهایى كه مردم را بآن بر جهاد (جنگ با حجّاج) تحریص مى نمود گفته: من از علىّ- خدا درجه او را در صالحین و نیكو كاران بلند گرداند، و پاداش شهداء و راستگویان را باو عطاء فرماید- شنیدم روزى كه باهل شام برخوردیم (در جنگ صفّین در باره امر بمعروف و نهى از منكر) مى فرمود:
