حکمت سیصد و شصت و چهارم

فراز

متن عربی

متن فارسی

حکمت سیصد و شصت و چهارم

امام علیه السّلام بجابر ابن عبد اللّه انصارىّ (از نیكان اصحاب رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله در باره پایدارى دین و دنیا) فرموده است :

فراز

متن عربی

متن فارسی

يَا جَابِرُ قِوَامُ الدِّینِ وَ الدُّنْيَا بِأَرْبَعَةٍ عَالِمٍ مُسْتَعْمِلٍ عِلْمَهُ وَ جَاهِلٍ لَا يَسْتَنْكِفُ أَنْ يَتَعَلَّمَ وَ جَوَادٍ لَا يَبْخَلُ بِمَعْرُوفِهِ وَ فَقِیرٍ لَا يَبِیعُ آخِرَتَهُ بِدُنْيَاهُ فَإِذَا ضَيَّعَ الْعَالِمُ عِلْمَهُ اسْتَنْكَفَ الْجَاهِلُ أَنْ يَتَعَلَّمَ وَ إِذَا بَخِلَ الْغَنِيُّ بِمَعْرُوفِهِ بَاعَ الْفَقِیرُ آخِرَتَهُ بِدُنْيَاهُ

اى جابر، قوام و برپا بودن دین و دنیا به چهار كس است: عالمى كه علم خود بكار برد (بآن رفتار نماید و بمردم بیاموزد) و جاهلى كه ننگ نداشته باشد از اینكه یاد گیرد، و توانگرى كه به نیكى و احسان خود (در باره دیگرى) بخل نورزد، و فقیرى كه آخرت خویش را بدنیا نفروشد پس هنگامیكه عالم علم خود را بكار نبرد جاهل از آموختن و یاد گرفتن ننگ خواهد داشت، و هنگامیكه غنىّ و توانگر به نیكى و احسان خویش بخل ورزد فقیر آخرتش را به دنیایش مى فروشد (كارهاى ناشایسته بجا مى آورد).

يَا جَابِرُ مَنْ كَثُرَتْ نِعَمُ اللَّهِ عَلَيْهِ كَثُرَتْ حَوَائِجُ النَّاسِ إِلَيْهِ فَمَنْ قَامَ لِلَّهِ فِیهَا بِمَا يَجِبُ عَرَّضَهَا لِلدَّوَامِ وَ الْبَقَاءِ وَ مَنْ لَمْ يَقُمْ فِیهَا بِمَا يَجِبُ عَرَّضَهَا لِلزَّوَالِ وَ الْفَنَاءِ .

اى جابر، هر كه نعمتهاى خدا (دارائى و دانائى و بزرگى و مانند آنها) بر او بسیار شود درخواستهاى مردم باو بسیار مى گردد، پس كسی كه براى خدا در آن نعمتها بآنچه كه واجب است قیام نماید آنها را همیشگى و پایدار مى سازد، و آنكه براى خدا در آنها بآنچه كه واجب است قیام ننماید آنها را به نابودى و نیستى مى كشد.