نهج البلاغه

نامه چهارم

إِلَى بَعْضِ أُمَراءِ جَیْشِهِ

به بعضى از سران سپاهش

نامه پنجم

إِلَى أَشْعَثَ بْنَ قَیْسٍ عَامِلَ أَذَرْبَیْجَانَ

به اشعث بن قیس، فرماندار آذربایجان

نامه ششم

إِلَى مُعَاوِیَةَ

به معاویه

نامه هفتم

إِلَیهِ أَیْضاً

به معاویه

نامه هشتم

إلَى جَرِیرِ بْنِ عَبْدِاللّهِ البَجَلِیَّ لَمَّا أَرْسَلَهُ إلَى مُعَاوِیَةَ

به جریر بن عبدالله بجلّى هنگامى که او را به سوى معاویه (براى اتمام حجّت نهایى) فرستاد

نامه نهم

إِلَى مُعَاوِیَةَ

به معاویه

نامه دهم

إِلَیْهِ أیْضاً

به معاویه

نامه یازدهم

وَصَّى بِهَا جَیْشاً بَعَثَهُ إِلَى العَدُوِّ

به سپاهى که آن ها را به سوى دشمن فرستاد

نامه دوازدهم

وَصَّى بِهَا مَعْقِلَ بْنَ قَیْسٍ الرَّیاحِیّ حِینَ أَنْفَذَهُ إِلَى الشَّامِ فِی ثَلَاثَةِ آلافٍ مُقَدِّمَةً لَهُ

سفارش هاى امام (علیه السلام) به معقل بن قیس ریاحى در آن هنگام که او را با سه هزار نفر به عنوان مقدمه لشکر خویش به سوى شام فرستاد.

نامه سیزدهم

ُإِلَى أَمِیرَیْنِ مِنْ أُمَراءِ جَیْشِهِ

به دو نفر از سران سپاهش

نامه چهاردهم

لِعَسْکَرِهِ قَبْلَ لِقَاءِ العَدوِّ بِصِفِّینَ

به لشکرش پیش از روبرو شدن با دشمن در صفین

نامه پانزدهم

کَانَ (علیه السلام) یَقُولُ إِذَا لَقِیَ العَدُوَّ مُحَارِباً:

از دعاهاى امام (علیه السلام) که همواره به هنگام روبه رو شدن با دشمن در میدان جنگ مى خواند

برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.