اما بعد (از حمد و ثناى الهى) نامه اى از سوى تو به من رسید، نامه اى با اندرزهاى نامربوط و سخنان رنگارنگ که با گمراهى خویش آن را تزیین کرده و با سوء رأیت امضا نموده بودى. این نامه از کسى است که نه چشم بصیرت دارد تا هدایتش کند و نه رهبرى آگاه تا ارشادش نماید (به همین دلیل) هوا و هوس او را به سوى خود دعوت نموده و او این دعوت را اجابت کرده، گمراهى، رهبر او شده و او از آن پیروى کرده،
به همین دلیل بسیار هذیان مى گوید و در گمراهى سرگردان است.

بخش دیگرى از این نامه: بیعت خلافت یک بار بیشتر نبوده و نیست؛ نه تجدید نظر
در آن راه دارد نه اختیار فسخ، بنابراین آن کس که از بیعت خارج شود (به آراى مهاجران و انصار) طعنه زده و به مخالفت برخاسته (و آن را بى اعتبار شمرده) و آن کس که درباره آن تردید به خود راه دهد منافق است.