نهج البلاغه

حكمت چهارصد و چهل و چهارم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حکمت چهارصد و چهل و پنجم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حکمت چهارصد و چهل و ششم

وَ قَالَ (عليه السلام) : لِغَالِبِ بْنِ صَعْصَعَةَ أَبِي الْفَرَزْدَقِ فِي كَلَامٍ دَارَ بَيْنَهُمَا :

و به غالب پسر صعصعه ابوالفرزدق در گفتگویى كه ميانشان رفت فرمود:

حکمت چهارصد و چهل و هفتم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حکمت چهارصد و چهل و هشتم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حکمت چهارصد و چهل و نهم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حکمت چهارصد و پنجاهم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حکمت چهارصد و پنجاه و یکم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حکمت چهارصد و پنجاه و دوم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حکمت چهارصد و پنجاه و سوم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حکمت چهارصد و پنجاه و چهارم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

حکمت چهارصد و پنجاه و پنجم

وَ سُئِلَ مَنْ أَشْعَرُ الشُّعَرَاءِ فَقَالَ (عليه السلام) :

و از او پرسيدند بهترين شاعران كيست؟ فرمود:

برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.