صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و چهل و نهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَنْ كَرُمَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ هَانَتْ عَلَيْهِ شَهَوَاتُهُ .
هر كه خود را بزرگوار ديد شهوتهايش در ديده وى خوار گرديد.
