صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و پنجاهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَا مَزَحَ امْرُؤٌ مَزْحَةً إِلَّا مَجَّ مِنْ عَقْلِهِ مَجَّةً .
هيچكس به لاغ نپرداخت جز كه اندكى از خرد خود بپرداخت.
