نهج البلاغه ترجمه استاد مکارم شیرازی

سخن امام به مروان بن حکم در بصره نقل کرده اند که «مروان بن حکم» روز جنگ جمل اسیر شد (و او را خدمت على (علیه السلام) آوردند) از امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) شفاعت خواست و آن ها نزد پدر براى او شفاعت کردند و درباره عفو او سخن گفتند، امام (علیه السلام) او را آزاد فرمود. آن دو بزرگوار عرض کردند: اى امیرمؤمنان! اجازه مى دهید او با شما بیعت کند؟ امام (علیه السلام) فرمود.

هنگامى که گروهى از مردم تصمیم گرفته بودند، با عثمان بیعت کنند

هنگامى که به امام (علیه السلام) خبر رسید که بنى امیّه او را متّهم به شرکت در قتل عثمان کرده اند

تشویق و تحریک مردم به عمل صالح

زمانى که «سعیدبن عاص» حق امام (علیه السلام) را (از بیت المال به منظور قراردادن در تنگناى اقتصادى) دریغ داشت

کلماتى که امام (علیه السلام) با آن به درگاه خداوند دعا مى کرد

کلام امام (علیه السلام) هنگامى که آماده حرکت براى نبرد با خوارج بود و یکى از یارانش عرض کرد: «اى امیرمؤمنان! مى ترسم که اگر در این ساعت حرکت کنى، به مراد خویش نرسى؛ این سخن را به وسیله علم نجوم به دست آورده ام

پس از جنگ «جمل» در نکوهش (بعضى از) زنان

حقیقت زهد

نکوهش دنيا

از خطبه هاى شگفت انگیزى است که به نام خطبه غرّاء (درخشان) نامیده مى شوددر آن، صفات خداوند و سپس توصیه به تقوا وبعد برحذر داشتن از دنیا و سپس مسائلى مربوط به قیامت و بعد آگاه ساختن مردم از آنچه در آن هستند (از زرق و برق دنیا) و سپس اشاره به برترى حضرت در شیوه تذکّر به مردم، آمده است

عمرو بن عاص