آیا گمان مى کنى که مى توانى به آن ساعتى رهنمون شوى که هر گاه کسى در آن ساعت حرکت کند، با حادثه بدى روبه رو نخواهد شد؟و از آن ساعت برحذر دارى که هر کس در آن حرکت مى کند، زیان مى بیند؟ کسى که تو را در این گفتار تصدیق کند
قرآن را تکذیب کرده (چرا که قرآن همه این امور را از سوى خدا مى داند)
و از یارى جستن از خدا در رسیدن به هدف هاى مطلوب و مصون ماندن از حوادث ناخوشایند، خود را بى نیاز مى پندارد.
تو مى خواهى با این ادّعا، کسانى که به دستورت عمل مى کنند،
تو را ستایش کنند نه پروردگار خود را؛
زیرا ـ به گمان خود ـ تو آن ها را به ساعتى که در آن به مقصود مى رسند
و از زیان برکنار مى مانند، هدایت کرده اى! (چه پندار باطلى!)

اى مردم! از فرا گرفتن علم نجوم (آنچه مربوط به پیشگویى به وسیله ستارگان است) بپرهیزید! جز به آن مقدار که در خشکى، یا دریا به وسیله آن هدایت حاصل مى شود؛ چرا که نجوم به کهانت دعوت مى کند و منجّم همچون کاهن است و کاهن همچون ساحر و ساحر همچون کافر است
و کافر در آتش دوزخ است! حال که چنین است، به نام خدا به سوى مقصد حرکت کنید.