نهج البلاغه ترجمه استاد مکارم شیرازی

خطبه صد و پنجاه و هفتم

یَحَثُّ النّاسَ عَلَى التَّقْوىَ

تشویق و ترغیب مردم به تقوا

خطبه صد و پنجاه و هشتم

یُنَبِّهُ فِیها عَلَى فَضْلِ الرَّسُولِ الأَعْظَمِ، وَ فَضْلِ القُرْآنِ، ثُمَّ حَالِ دَوْلَةِ بَنِی أُمیَّةَ

فضایل پیامبر بزرگ اسلام (صلی الله علیه و آله) و عظمت قرآن مجید و وضع دولت بنى امیّه

خطبه صد و پنجاه و نهم

يُبَيِّنُ فِيْها حُسْنَ مُعَامَلَتِه لِرَعِيَّتِه

حسن رفتار خود با مردمى که تحت حکومت او مى زیستند

خطبه صد و شصتم

عَظَمَةُ اللّهِ

صفات خدا

خطبه صد و شصت و یکم

فی صِفَةِ النَّبِیِّ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ وَ أَتْبَاعِ دِیْنِهِ،وَ فِیْهَا یَعِظُ بِالتَّقْوَى

فضایل پیامبر و خاندانش (علیهم السلام) و پیروان آیینش و دعوت مردم به تقوا

خطبه صد و شصت و دوم

لِبَعْضِ أَصْحَابِهِ وَ قَدْ سَأَلَهُ: کَیْفَ دَفَعَکُمْ قَوْمُکُمْ عَنْ هذا المَقَامِ وَ أَنْتُمْ أَحَقُّ بِهِ؟ فَقَالَ:

در پاسخ یکى از یارانش که از آن حضرت پرسید: چگونه قوم شما، شما را از این مقام (خلافت) کنار زدند، در حالى که شما سزاوارترید؟

خطبه صد و شصت و سوم

الخَالِقُ جَلَّ وَ عَلَا

خطبه صد و شصت و چهارم

لَمّا اجْتَمَعَ النَّاسُ إِلَیْهِ وَ شَکَوْا مَا نَقِمُوهُ عَلَى عُثْمَانَ وَ سَأَلُوهُ مُخَاطَبَتَهُ عَنْهُمْ وَ اسْتِعْتَابَهُ لَهُمْ، فَدَخَلَ عَلَیْهِ فَقَالَ:

در آن هنگام که مردم نزد او جمع شدند و از عثمان شکایت کردند و از آن حضرت خواستند که با عثمان در این زمینه صحبت کند (و از او بخواهد از خطاها و اشتباهاتش دست بردارد) امام (علیه السلام) بر عثمان وارد شد و (با لحنى مؤدّبانه و آمیخته با احترام به او) فرمود

خطبه صد و شصت و پنجم

یَذْکُرُ فِیْها عَجِیْبَ خِلْقَةِ الطاووسِ

شگفتى هاى آفرینش طاووس

خطبه صد و شصت و ششم

وَ مِنْ خُطْبَة لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ

خطبه صد و شصت و هفتم

فی أوائِلِ خِلَافَتِهِ

در آغاز خلافتش

خطبه صد و شصت و هشتم

بَعْدَ مَا بُوْیعَ بِالخِلَافَةِ وَ قَدْ قَالَ لَهُ قَوْمٌ مِنَ الصَّحَابَةِ: لَوْ عَاقَبْتَ قَوْماً مِمَّنْ أَجْلَبَ عَلَى عُثْمانَ؟ فَقَالَ (علیه السلام):

پس از بیعت با آن حضرت گروهى از یارانش در پاسخ پیشنهاد کردند: بهتر بود کسانى را که بر عثمان شوریدند کیفر مى کردید

برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.