نهج البلاغه ترجمه استاد محمد تقی جعفری

نامه اي است از آن حضرت (عليه السلام) به (کميل بن زياد نخعي) و او کارگزار آن حضرت در (هيئت) بود، در اين نامه آن حضرت به کميل از آن جهت که دشمن از قلمرو حکومت او گذشته و براي غارت مسلمين پيش رفته بود و او آن را رها کرده بود، اعتراض مي کند:

نامه اي است از آن حضرت (عليه السلام) به مردم مصر که با (مالک اشتر) در آن هنگام که او را براي حکومت آن کشور فرستاد، ارسال فرمود:

نامه اي است از آن حضرت (عليه السلام) به (ابوموسي اشعري) و او کارگزار آن حضرت در کوفه بود:

نامه اي است از آن حضرت (عليه السلام) به معاويه در جواب نامه او :

نامه اي است از آن حضرت (عليه السلام) به معاويه :

نامه اي است از آن حضرت (عليه السلام) به (عبدالله بن عباس)، اين نامه با اختلافي از نامه اي که در گذشته آمده است، در اين جا مطرح شده است.

نامه اي است از آن حضرت (عليه السلام) به (قثم بن العباس)و او کارگزار آن حضرت در شهر مکه بود :

نامه اي است از آن حضرت (عليه السلام) پيش از روزگار خلافتش به (سلمان فارسي) رحمه الله:

نامه اي است از آن حضرت (عليه السلام) به (حارث همداني) :

نامه اي است از آن حضرت (عليه السلام) به (سهل بن حنيف انصاري)، اين شخصيت از طرف امام (عليه السلام) حاکم مدينه بود. اين نامه درباره کساني از اهل مدينه بود که به معاويه ملحق شده بودند.

نامه اي است از آن حضرت (عليه السلام) به منذر بن جارود عبدي : به جهت خيانت او در قسمتي از آنچه که امام (عليه السلام) ولايت آن را به او داده بود.

نامه اي است از آن حضرت (عليه السلام) به (عبدالله بن عباس) :