اما بعد از حمد و ثنا خداوندي، خداوند سبحان محمد (صلي الله عليه و آله) را براي تبليغ به جهانيان و شهادت و نظارت بر پيامبران مبعوث فرمود.

هنگامي که آن حضرت از اين دنيا درگذشت، مسلمانان پس از او در امر حکومت اختلاف و نزاع کردند. سوگند به خدا از دلم خطور نمي کرد که عرب پس از آن حضرت حکومت را از خاندان او برگرداند و نه پس از رسول خدا (صلي الله عليه و آله) آن را از من دور کند.

در آن موقع چيزي مرا به درد و فرياد نياورد مگر اين که ديدم مردم به فلاني هجوم مي بردند و با او بيعت مي کردند. لذا من دستم را از بيعت نگهداشتم و مردم را به حال خود گذاشتم. تا آنگاه که برگشت مردمي را ديدم که از دين اسلام برگشتند و به نابود کردن دين محمد (صلي الله عليه و آله) دعوت کردند.

پس ترسيدم که اگر اسلام و مسلمانان را ياري نکنم رخنه و شکافي در آن ببينم يا ويراني در آن مشاهده کنم که مصيبت آن براي من بزرگتر از فوت حکومت بر شما باشد، که متاع روزگار اندکي است که آنچه در آن است به سرعت رو به زوال مي رود، مانند از بين رفتن شوره زار، يا مانند ابر از هم پراکنده شود و از بين برود. پس در ميان آن حوادث برخاستم تا باطل محو شد و از بين رفتن و دين محکم و استوار گرديد و بيارميد.

و از جمله اين نامه است: سوگند به خدا، من اگر به تنهايي با همه آنان ملاقات کنم در حالي که همه سطح زمين را پر کنند، نه باکي دارم و نه وحشتي به خود راه مي دهم. و من به گمراهي آنان که در آن غوطه ورند و به هدايتي که من بر مبناي آن حرکت مي کنم، کاملا آگاه و بينا هستم و با يقين از جانب پروردگارم همراه.

و قطعي است که من به ديدار خداوندي و پاداش نيکوي او اميدوارم، ولي مي ترسم حکومت اين امت را نابخردان و خطاکاران به دست بگيرند، پس مال خداوندي را براي خود، و در ميان خود به جريان بيندازند و بندگان خدا را برده هاي خود بدانند و با شايستگان جامعه تخاصم و پيکار به راه اندازند و مردمان منحرف را حزب خود تلقي نمايند، زيرا در ميان آنان است کسي که در ميان شما شراب آشاميد و (حد) کيفر براي او جاري شد. و از آنان کسي هست که اسلام نياورده مگر اين که اسلام يا مسلمانان براي او مزايايي را در نظر گرفتند.

پس اگر اين ترس و واهمه نبود، شما را تحريک و توبيخ نمي کردم و شما را يکجا جمع و تشويق نمي نمودم و هنگامي که از پذيرش زمامداري من امتناع کرديد و سستي ورزيديد، شما را رها مي ساختم.

مگر نمي بينيد که مرزهاي شما رو به نقص است (دشمن پيش مي آيد و از مرزها مي گذرد) و شهرهاي شما گشوده مي شود و ممالک (کشورهاي) شما برچيده مي شود (آنها را از دست شما مي گيرند)؟ و آيا نمي بينيد که شهرهايتان مورد حمله و پيکار قرار مي گيرد؟ بسيج شويد و براي جنگ با دشمنانتان کوچ کنيد. خدايتان رحمت کناد و با انداختن سنگيني تان بروي زمين کاشانه ها و سرزمين هايتان به فرو رفتن در ذلت و عادت به آن و قرار گرفتن در پستي ميخکوب نشويد که در نتيجه دچار پست ترين موقعيت در زندگي شويد. مرد جنگي هميشه بيدار است و هر کسي بخوابد، درباره او بيدارند. والسلام.