اما بعد از حمد و ثناي خداوندي، صلاح و شايستگي پدرت، مرا درباره تو به اشتباه انداخت و گمان کردم تو در هدايت پيرو پدرت هستي و راه او را پيش خواهي گرفت. ناگهان در خبري که درباره تو به من رسيد چنين آمده است که خود را از اطاعت هوايت رها نمي کني و ذخيره اي براي آخرتت نمي اندوزي.

دنياي خود را با خرابي آخرتت آباد مي نمايي و با گسيختن از دينت به قبيله ات مي پيوندي و اگر خبري که درباره تو به من رسيده است حق باشد، شتر خانواده ات و بند کفشت از تو بهتر است، و کسي که صفت تو را داشته باشد، شايسته نيست که به وسيله او مرزي بسته شود و امري اجرا گردد، يا شان و ارزشي بالا رود، يا اين که در امانتي شرکت داده شود، يا براي دريافت ماليات امين و مورد اطمينان باشد. پس هنگامي که اين نامه من به تو رسيد، نزد من بيابه خواست خدواندی