نهج البلاغه ترجمه استاد مکارم شیرازی

نامه چهل و هشتم

ُإِلَى مُعَاوِیَةَ

به معاویه

نامه چهل و نهم

إِلَى مُعَاوِیَةَ أَیْضاً

به معاویه

نامه پنجاهم

إِلَى أُمَرائِهِ عَلَى الجَيْشِ

به سران سپاه

نامه پنجاه و یکم

ُإِلَى عُمَّالِهِ عَلَى الخَراجِ

به کارگزاران خراج و بیت المال

نامه پنجاه و دوم

ُإِلَى أُمَراءِ البِلَادِ فِی مَعْنَى الصَّلَاةِ

به فرمانداران شهرها درباره معناى نماز (و بخشى از احکام آن)

نامه پنجاه و سوم

کَتَبَهُ لِلْاَشتَرِ النَّخَعِیَّ لَمَّا وَلَّاهُ عَلَى مِصْرَ وَ اعْمالِهَا حِیْنَ اضْطَرَبَ أَمْرُ أَمِیْرِهَا مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی بَکْرٍ، وَ هُوَ أَطْوَلُ عَهْدٍکَتَبَهُ وَ أَجْمَعُهُ لِلْمَحاسِنِ:

به مالک اشتر نخعى است هنگامى که او را فرماندار مصر و بخش هاى مختلف آن قرار داد و این در زمانى بود که وضع زمامدار مصر، محمّدبن ابى بکر متزلزل شده بود. این فرمان (فرمان معروف مالک اشتر) طولانى ترین و جامع ترین فرمانى است که امام (علیه السلام) مرقوم داشته است.

نامه پنجاه و چهارم

ُإِلَى طَلْحَةَ وَ الزُّبَیرِ (مَعَ عِمْرَانَ بْنِ الحُصَینِ الخُزاعِیَّ) ذَکَرَهُ ابوجَعْفَرٍ الإِسْکافݪِیُّ فی کِتَابِ المَقامَاتِ فی مَنَاقِبِ أَمِیرِالمُؤْمِنِینَ (علیه السلام)

به طلحه و زبیر که به وسیله عمران بن حصین خزاعى براى آن ها فرستاد این نامه را ابو جعفر اسکافى در کتاب المقامات فى مناقب امیرالمؤمنین (علیه السلام) ذکر کرده است

نامه پنجاه و پنجم

إِلَى مُعَاوِیَةَ

به معاویه

نامه پنجاه و ششم

وَصّى بِها شُرَيْحَ بْنَ هانِئ لَمّا جَعَلَهُ عَلى مُقَدَّمَتِهِ إِلَى الشّامِ

به شریح بن هانى در آن زمان که وى را به عنوان فرمانده مقدمه لشکر به سوى شام فرستاد

نامه پنجاه و هفتم

إِلَى أَهْلِ الکُوفَةِ عِنْدَ مَسِیرِهِ مِنَ المَدِینَةِ إلَى البَصْرَةِ

به اهل کوفه هنگام حرکت از مدينه به سوى بصره

نامه پنجاه و هشتم

کَتَبَهُ الى أَهْل الْأَمْصَارِ یَقُصُّ فِیهِ مَا جَرَى بَیْنَهُ وَ بَیْنَ أَهْلِ صِفِّینَ

به مردم(تمام)شهرها در بیان انچه میان آن حضرت واهل صفین واقع شده است

نامه پنجاه و نهم

ُإِلَى الْأَسْوَدِ بْنِ قُطْبَةَ صَاحِبِ جُنْدِ حُلْوَانَ

به اسود بن قطبه، رئیس سپاه حلوان (از ایالات فارس)

برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.