نهج البلاغه ترجمه استاد مکارم شیرازی

که در حکم خطبه است و در آن روحیات خود را و بعد از واقعه نهروان شرح مى دهد

تبیین، علت نام گذارى شبهه، به «شبهه» و حال مردم به هنگام گرفتارى در آن

هنگام آگاهى از حمله «نعمان بن شبیر» (از یاران معاویه) به «عین التمر» (منطقه شمالى عراق) بیان عذر خویش (از عدم مقابله سریع با دشمن) و بسیج مردم براى یارى و همکارى

هنگامى که شعار خوارج: «لا حُکْمَ إلّا لِلّهِ» را (که از روى جهل و نادانى و لجاجت سرمى دادند) شنید

در آن از پیمان شکنى نهى مى کند و مردم را از آن برحذر مى دارد

در آن، مردم را از پیروى هواى نفس و آرزوهاى طولانى برحذر مى دارد

هنگامى که امام (علیه السلام) «جریر بن عبدالله بجلى» را به عنوان نماینده خود براى گفتگو با معاویه به شام فرستاد و معاویه حاضر به بیعت نشد، یاران حضرت از او خواستند که آماده جنگ با شامیان شود (امام (علیه السلام) این پیشنهاد را نپذیرفت و دلیل روشن و آشکارى براى آن بیان فرمود)

بیان امام (علیه السلام) هنگامى که «مصقلة بن هبیره شیبانى» اسیران «بنى ناجیه» را از کارگزاران حضرت خرید و آزاد کرد و حضرت پرداخت ثمن به بیت المال را از او مطالبه کرد اما او از فرمان حضرت امتناع ورزید و به سوى شام نزد معاویه گریخت!

قسمتى از خطبه طولانى که روز عید فطر بیان فرمود و در آن خداوند را ستایش و دنیاپرستى را نکوهش مى فرماید

هنگام حرکت به سوى شام (براى خاموش کردن فتنه معاویه و شامیان) دعایى که آن را هنگامى تلاوت فرمود که پا را در رکاب گذاشت

درباره کوفه

در مسیر حرکت به سمت شام در «نخیله» (لشکرگاه نزدیک کوفه) بود و عزم میدان صفّین داشت