و قال (علیه السلام)لِأَنَسِ بْنِ مَالِکٍ، وَ قَدْ کَانَ بَعَثَهُ إِلَى طَلْحَةَ و الزُّبَیرِ لَمّا جَاءَ إِلَى البَصْرَةِ یُذَکَّرْهُما شَیْئاً مِمّا سَمِعَهُ مِن رَسولِ اللّهِ (صلی الله علیه و آله) فی مَعْنَاهُما، فَلَوى عَنْ ذَلِکَ، فَرَجَعَ إِلَیْهِ، فَقَالَ: إِنِّی أُنْسِیتُ ذَلِکَ الْاَمْرَ، فَقال (علیه السلام):
هنگامى که امام (علیه السلام) وارد بصره شد انس بن مالک را خواست تا نزد طلحه و زبیر برود و آنچه را که از پیامبر (صلی الله علیه و آله) درباره آن ها شنیده بود (منظور پیشگویى پیغمبر (صلی الله علیه و آله) درباره ظلم آن ها نسبت به على (علیه السلام) است) به آن ها یادآورى کند (تا از مخالفت خود با على (علیه السلام) خوددارى کنند). انس از این مأموریت سرپیچى کرد و به نزد امام (علیه السلام) برگشت و گفت: من آن را فراموش کرده ام.امام (علیه السلام) فرمود:
