صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و دوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
مَا الْمُبْتَلَى الَّذِی قَدِ اشْتَدَّ بِهِ الْبَلَاءُ، بِأَحْوَجَ إِلَى الدُّعَاءِ مِنَ الْمُعَافَى الَّذِی لا یَأْمَنُ الْبَلَاءَ!
آن کس که به شدت به بلا مبتلاست از کسى که مبتلا نیست ولى در هیچ لحظه ایمن از بلا نمى باشد، محتاج تر به دعا نیست.
