صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و دوازدهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
إِنَّ لِلْقُلُوبِ إِقْبَالاً وَ إِدْبَاراً. فَإِذَا أَقْبَلَتْ فَاحْمِلُوهَا عَلَى النَّوَافِلِ. وَ إِذَا أَدْبَرَتْ فَاقْتَصِرُوا بِهَا عَلَى الْفَرَائِضِ.
دل ها (ى انسان ها) گاه روى مى آورد (و پرنشاط است) و گاه پشت مى کند (و بى نشاط است). آن گاه که روى مى آورد آن را به انجام نوافل و مستحبات نیز وادار سازید . و آن گاه که پشت مى کند و بى نشاط است تنها به انجام فرائض و واجبات قناعت کنید.
