نهج البلاغه ترجمه استاد محمد تقی جعفری

حکمت سیصد و چهل و نهم

وَ قَالَ (عليه السلام):

حکمت سیصد و پنجاهم

وَ قَالَ (عليه السلام):

حکمت سیصد و پنجاه و یکم

وَ قَالَ (عليه السلام):

حکمت سیصد و پنجاه و دوم

وَ قَالَ ( عليه السلام ) لِبَعْضِ أَصْحَابِهِ:

و به یکی از یارانش فرمود:

حکمت سیصد و پنجاه و سوم

وَ قَالَ (عليه السلام):

حکمت سیصد و پنجاه و چهارم

وَ هَنَّأَ بِحَضْرَتِهِ رَجُلٌ رَجُلًا بِغُلَامٍ وُلِدَ لَهُ فَقَالَ لَهُ لِيَهْنِئْكَ الْفَارِسُ فَقَالَ ( عليه السلام ) :

در حضور آن حضرت ، مردی به خاطر فرزندی که خدا به دیگری داده بود ، به او چنین تبریک گفت : «مبارک باد بر تو این سوار » . آن حضرت (علیه السلام) فرمود:

حکمت سیصد و پنجاه و پنجم

وَ بَنَى رَجُلٌ مِنْ عُمَّالِهِ بِنَاءً فَخْماً فَقَالَ ( عليه السلام ) :

و مردی از کارگزارانِ آن حضرت ساختمان مجللی ساخت . حضرت(علیه السلام) فرمود:

حکمت سیصد و پنجاه و ششم

وَ قِيلَ لَهُ ( عليه السلام ) لَوْ سُدَّ عَلَى رَجُلٍ بَابُ بَيْتِهِ وَ تُرِكَ فِيهِ مِنْ أَيْنَ كَانَ يَأْتِيهِ رِزْقُهُ ؟ فَقَالَ ( عليه السلام ) :

و به آن حضرت (علیه السلام)گفته شد: اگر درِ خانه مردی بسته شود و خود در میان بماند، روزیِ او از کجا می رسد؟ آن حضرت فرمود:

حکمت سیصد و پنجاه و هفتم

وَ قَالَ (عليه السلام):

و درباره مُرده ای به قومی تسلیت داد و چنین فرمود:

حکمت سیصد و پنجاه و هشتم

وَ قَالَ (عليه السلام):

حکمت سیصد و پنجاه و نهم

وَ قَالَ (عليه السلام):

حکمت سیصد و شصتم

وَ قَالَ (عليه السلام):

برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.