كسي كه در عيب خود بنگرد، از عيب جويي ديگران رويگردان مي شود و هر كس كه به روزي خداوندي خشنود شود، از آنچه كه از او فوت شده است، اندوهگين نمي گردد. و هر كس شمشير ظلم بشكد با همان شمشير كشته مي شود، و هر كس كه با حوادث روزگار گلاويز شود، خسته مي گردد و هر كس كه (بدون محاسبه) در درياها فرو رود غرق مي شود و هر كس به جايگاه هاي احتمال بدي داخل شود، به همان بدي متهم گردد، و هر كس كه سخنش زياد شود خطايش زياد مي گردد. و هر كس خطايش زياد شود حيايش كم گردد و هر كس كه حيايش كم شود ورعش (تقوي) و پاكدامني اش اندك گردد و هر كس كه ورعش كم شود، قلبش مي ميرد و هر كس قلبش بميرد داخل آتش مي گردد. و هر كس به عيوب مردم بنگرد و آنها را در مردم زشت بشمارد، سپس براي خود به آن زشتي راضي شود، پس اينست عين احمق. و قناعت مالي است فناناپذير و هر كس بسيار به ياد مرگ باشد از دنيا به كمي خشنود گرد و هر كس بداند سخنش از گروه اعمالش است، سخن را جز در آنچه براي او اهميت دارد، كم كند.