نهج البلاغه ترجمه استاد فیض الاسلام

حکمت چهارصد و چهل و پنجم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در نكوهش فخر و خود خواهى) فرموده است :

حکمت چهارصد و چهل و ششم

و قال (علیه السلام):

امام علیه السّلام (در باره توانگرى و بى چیزى حقیقىّ) فرموده است :

حکمت چهارصد و چهل و هفتم

وَ سُئِلَ (علیه السلام) عَنْ أَشْعَرِ الشُّعَرَاءِ فَقَالَ :

از امام علیه السّلام پرسیدند بزرگترین شعراء كیست ؟ آن حضرت (در باره امرء القیس) فرمود:

حکمت چهارصد و چهل و هشتم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در ترغیب به دورى از دنیا) فرموده است :

حکمت چهارصد و چهل و نهم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در باره خواهان علم و دنیا) فرموده است :

حکمت چهارصد و پنجاهم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در باره پاره اى از نشانه هاى ایمان) فرموده است :

حکمت چهارصد و پنجاه و یکم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در اعتماد نداشتن بتدبیر و پایان بینى) فرموده است :

حکمت چهارصد و پنجاه و دوم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در بردبارى و شتاب نكردن) فرموده است :

حکمت چهارصد و پنجاه و سوم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در نكوهش غیبت) فرموده است :

حکمت چهارصد و پنجاه و چهارم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در آزمایش بندگان) فرموده است :

حکمت چهارصد و پنجاه و پنجم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در باره دنیا) فرموده است :

حکمت چهارصد و پنجاه و ششم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در باره از بین رفتن دولت بنى اميّه) فرموده است :

برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.