صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و چهل و هشتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
أَلَا حُرٌّ يَدَعُ هَذِهِ اللُّمَاظَةَ لِأَهْلِهَا ؟إِنَّهُ لَيْسَ لِأَنْفُسِكُمْ ثَمَنٌ إِلَّا الْجَنَّةَ فَلَا تَبِیعُوهَا إِلَّا بِهَا .
آیا آزاد مردى نیست كه این ته مانده طعام در دهان (دنیاى پست) را براى اهلش (كفّار و منافقین) رها كند ؟براى نفسهاى شما بهایى جز بهشت نمى باشد پس آنها را جز بآن بها نفروشید.
