نهج البلاغه ترجمه استاد فیض الاسلام

حکمت سیصد و چهل و نهم

وَ عَزَّى (علیه السلام) قَوْماً عَنْ مَيِّتٍ مَاتَ لَهُمْ فَقَالَ:

امام علیه السّلام گروهى را از كسی كه از آنها مرده بود تسلیت داده امر به شكیبایى نمود و (در باره مرگ) فرمود

حکمت سیصد و پنجاهم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در ترغیب به سپاسگزارى و شكیبائى) فرموده است :

حکمت سیصد و پنجاه و یکم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در دورى از خواهش نفس) فرموده است :

حکمت سیصد و پنجاه و دوم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در باره بدگمانى) فرموده است:

حکمت سیصد و پنجاه و سوم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در ترغیب بدرود فرستادن) فرموده است :

حکمت سیصد و پنجاه و چهارم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در باره ستیزگى) فرموده است :

حکمت سیصد و پنجاه و پنجم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در نكوهش شتاب و سستى) فرموده است :

حکمت سیصد و پنجاه و ششم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در باره پرسش بیهوده) فرموده است :

حکمت سیصد و پنجاه و هفتم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در ترغیب به بعضى از صفات پسندیده) فرموده است :

حکمت سیصد و پنجاه و هشتم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در باره علم با عمل) فرموده است :

حکمت سیصد و پنجاه و نهم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در دورى نمودن از دنیا) فرموده است :

حکمت سیصد و شصتم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در باره پاداش و كیفر خدا) فرموده است :

برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.