صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و پنجاه و چهارم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَنْ ضَنَّ بِعِرْضِهِ فَلْيَدَعِ الْمِرَاءَ .
هر كه به آبروى خویش بخل ورزد (آبرو دوست باشد) باید ستیزگى (در چیزى با دیگرى) را رها كند (زیرا ستیزگى خصوصا با عیب جویان آبروى شخص را برده دلها را باو كینه دار نماید).
