نهج البلاغه ترجمه استاد فیض الاسلام

حکمت سیصد و هجدهم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در باره پذیرفتن بهانه) فرموده است :

حکمت سیصد و نوزدهم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در نكوهش فیروزى در راه غیر خدا) فرموده است :

حکمت سیصد و بیستم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در ترغیب به زكاة دادن) فرموده است :

حکمت سیصد و بیست و یکم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در ستودن بهانه نداشتن) فرموده است :

حکمت سیصد و بیست و دوم

وَ قَالَ (عليه ‏السلام):

امام عليه السّلام (در دور ماندن از گناه) فرموده است

حکمت سیصد و بیست و سوم

وَ قَالَ (عليه ‏السلام) :

امام عليه السّلام (در نكوهش آنانكه در بندگى كوتاهى كنند) فرموده است:

حکمت سیصد و بیست و چهارم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در باره پادشاهان) فرموده است :

حکمت سیصد و بیست و پنجم

وَ قَالَ (علیه السلام) : فِی صِفَةِ الْمُؤْمِنِ

امام علیه السّلام در وصف مؤمن فرموده است :

حکمت سیصد و بیست و ششم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در باره چشمداشت نداشتن بمال دیگران) فرموده است :

حکمت سیصد و بیست و هفتم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در باره وفاى بوعده) فرموده است :

حکمت سیصد و بیست و هشتم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در باره آرزو) فرموده است :

حکمت سیصد و بیست و نهم

وَ قَالَ (علیه السلام) :

امام علیه السّلام (در باره دارائى) فرموده است :

برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.