بى نیازى از عذر آوردن از راست و بجا بودن آن ارجمندتر است (اگر چنان رفتار كنى كه بعذر آوردن نیازمند نشوى بهتر است از اینكه ناچار گردى از آوردن آن هر چند راست گوئى و عذرت بجا و پذیرفته باشد زیرا عذر آوردن نوعى از ذلّت و خوارى است).