مؤمن شادیش در رخسار و اندوهش در دل است، سینه اش از هر چیز گشاده تر (بردباریش در سختیها بى اندازه) است، و نفسش از هر چیز خوارتر (فروتنیش بسیار) از سركشى بدش مى آید، و رئاء و خود نمائى را دشمن دارد،

اندوه او (براى پایان كارش) دراز، همّت و كوشش (در كارهاى شایسته) بلند است (بر اثر فكر و اندیشه) خاموشیش بسیار، وقتش (بطاعت و بندگى) مشغول و گرفته (نعمتهاى خدا را) سپاسگزار (و در بلاها و سختیها) بیشمار شكیبا است، در فكر و اندیشه اش (در بندگى و پایان كار) فرو رفته، به درخواست خود (از دیگرى) بخل مى ورزد (اظهار حاجت نمى نماید) خوى او هموار، طبیعتش نرم است (متكبّر و گردن كش و سختگیر نیست)

نفس او از سنگ محكم سختتر (در راه دین دلیر) است در حالیكه او از بنده خوارتر (تواضع و فروتنیش نسبت بهمه بسیار) است.