صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و بیست و هشتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لَوْ رَأَى الْعَبْدُ الْأَجَلَ وَ مَسِیرَهُ لَأَبْغَضَ الْأَمَلَ وَ غُرُورَهُ .
اگر بنده (بچشم بصیرت) مدّت عمر و رفتار آنرا (كه او را به فنا و نیستى مى كشاند) بنگرد آرزو و فریب آنرا دشمن دارد (از آن دورى نموده و اندیشه اش را بآن مشغول نمى گرداند).
