نهج البلاغه ترجمه استاد فیض الاسلام

حکمت صد و بیست و ششم

وَ قَالَ (عليه السلام) :وَ قَدْ سَمِعَ رَجُلًا يَذُمُّ الدُّنْيَا

امام عليه السّلام هنگاميكه شنيد مردى دنيا را نكوهش مى :نمود (در ستودن دنيا) فرمود

حکمت صد و بیست و هفتم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در باره پايان دنيا) فرموده است :

حکمت صد و بیست و هشتم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در باره دنيا) فرموده است :

حکمت صد و بیست و نهم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در شرائط دوستى) فرموده است :

حکمت صد و سی ام

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در دعا و توبه و استغفار و شكر) فرموده است :

حکمت صد و سی و یکم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در باره اسرار بعضى از عبادات) فرموده است :

حکمت صد و سی و دوم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در باره صدقه) فرموده است :

حکمت صد و سی و سوم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در باره روزى) فرموده است :

حکمت صد و سی و چهارم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در ترغيب به ميانه روى) فرموده است :

حکمت صد و سی و پنجم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در باره آسوده ماندن) فرموده است:

حکمت صد و سی و ششم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در شكيبائى) فرموده است :

حکمت صد و سی و هفتم

وَ قَالَ (عليه السلام) :

امام عليه السّلام (در نكوهش عمل بيجا) فرموده است :

برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.